Hoewel de dieselprijs sinds 2023 in een fase van relatieve stabilisatie is gekomen, blijft deze
schijnbare rust broos en maskeert zij een complexe realiteit voor professionals.

Evolutie van de gemiddelde prijs van diesel B7 in België (2020-2025)
Bron: StatBel
 

De prijzen aan de pomp kennen weliswaar niet meer de brute stijging van 2022, maar blijven steken op een hoog plateau, wat de financiële balans van bedrijven direct bedreigt. Tussen 2020 en 2025 steeg de prijs per liter diesel (type B7) van € 1,36 naar € 1,73, een stijging van bijna 27%.
Voor een takelwagen met een tank van 300 liter betekent dit een onmiddellijke extra kost van € 110 bij elke tankbeurt.

Een onvermijdelijke kostenpost

Voor een takelbedrijf is brandstof de motor van de activiteit. De sector kent specifieke beperkingen:

• Statisch verbruik: Voor de bediening van het hydraulisch platform of de kraan moet de
  motor blijven draaien met een verhoogd toerental, wat het reële verbruik buiten de
  gereden kilometers aanzienlijk verhoogt.
   
• Zware belading: De volledige uitrusting (gereedschap, batterijboosters, hijsmateriaal, blusmiddelen, signalisatie) voegt honderden kilo's tot zelfs een ton (bij zware takelwagens) toe, wat het verbruik van deze reeds zware voertuigen opdrijft.
   
• Onbeladen ritten: De logistiek vereist vaak ritten terug naar het depot of verplaatsingen naar interventiezones zonder lading. Deze kilometers zijn noodzakelijk maar onvoorspelbaar en kunnen niet gecombineerd worden met nevenactiviteiten.

Stijgende kosten, vaste tarieven

Het grootste gevaar ligt in de moeilijkheid om deze stijgingen door te rekenen:

• Assistentiecontracten: Tarieven onderhandeld met bijstandsorganisaties liggen vaak voor een jaar vast, zonder ruimte voor onmiddellijke aanpassing aan de oliemarkt.
   
• Gerechtelijke opdrachten: Voor takelingen op bevel van de politie of voor het parket worden de tarieven vastgelegd via ministerieel besluit, waardoor bedrijven geen onderhandelingsmarge hebben.

Noodzaak tot technologische aanpassing

Door de druk op de marges versnelt de sector zijn transformatie:

• Optimalisatie: Gebruik van geavanceerde geolocatiesoftware om onnodige ritten te beperken.
• Energietransitie: Groeiende interesse in modernere, zuinigere voertuigen en hybride of alternatieve motoren.
• Ecodriving: Training van chauffeurs voor een soepelere rijstijl als rendementshefboom.

Vormen elektrische takelwagens een alternatief voor een depanneur?

Hoewel ze aantrekkelijk zijn, bieden deze voertuigen verschillende voordelen ten opzichte van
thermische voertuigen:

• Lagere gebruikskosten: Ondanks de stijgende elektriciteitsprijzen blijft de kostprijs per kilometer lager dan die van diesel.
• Eenvoudiger onderhoud: Geen olieverversingen, geen filters, geen roetfilters; dit alles maakt het onderhoud eenvoudiger, sneller en goedkoper dan bij een vergelijkbaar dieselvoertuig.
• Lage-emissiezones (LEZ): Onbeperkte toegang tot lage-emissiezones.
• Rijcomfort en imago: Ze profiteren van een "schoon" imago van decarbonisatie en bieden gebruikscomfort door de stilte en de afwezigheid van trillingen.

Ondanks deze punten kampen ze met enkele grote obstakels:

• De initiële investering: De aankoopprijs van een chassis voor een takelwagen van 3,5 ton kan 2 tot 3 keer hoger liggen dan die van het thermische equivalent. Dit prijsverschil is moeilijk af te schrijven, ondanks de brandstofbesparingen die met een elektrische motorisatie kunnen worden gerealiseerd.
• Het laadvermogen: Het gewicht van de batterijen vermindert het nuttig laadvermogen van de elektrische takelwagen, wat kritiek is voor een voertuig dat steeds zwaardere wagens moet vervoeren.
• De autonomie: De actieradius daalt drastisch tijdens het slepen van zware voertuigen of bij het gebruik van hydraulische apparatuur (platform, lier), en heeft net als alle elektrische voertuigen te lijden onder koude weersomstandigheden.
• De laadtijd: Dit immobiliseert het materieel, terwijl de rentabiliteit van depannage juist berust op de capaciteit om 24/7 beschikbaar te zijn.

Conclusie

De brandstofprijs is voor takelbedrijven meer dan alleen een beperking; het fungeert als een versneller voor verandering. De veerkracht van de sector wordt vandaag de dag gemeten aan de hand van het vermogen om het dagelijks beheer te optimaliseren en tegelijkertijd corrigerende strategieën te ontwikkelen om de rentabiliteit te waarborgen.